Palliatieve zorg?

Palliatieve zorg?

 

In 1999 kreeg ik een hartaanval en sindsdien word ik gezien als hartpatiënt.

Een aantal dotterbehandelingen zijn mij sindsdien ten deel gevallen. Ik ben blijven werken en ik leef nog.

 

Sinds 2008 lijd ik aan artrose in mijn onderrug, waardoor staan en lopen moeilijk en pijnlijk zijn geworden. Als ik zit of lig, heb ik nergens last van. Ik ben door blijven werken en leef ermee.

 

Zo’n, 3,5 jaar geleden hoorde ik dat ik prostaatkanker kanker heb met uitzaaiingen.

Wel chronisch, maar niet direct levensbedreigend. In de jaren erna ging het beeld op en neer: meevallende en tegenvallende uitslagen. Ik ben moeten stoppen met werken, maar Ik leef nog.

 

Noch na het hartinfarct, noch door de artrose dacht ik aan vaak aan doodgaan. Met de kanker is dat veranderd. Die zal waarschijnlijk de oorzaak zijn van mijn levenseinde.

En zo is, ongewild, het nadenken over sterven in beeld gekomen. En hoe het zal zijn als het zover is.

 

Maar vooral ook: hoe verloopt de weg daar naartoe? Welke behandelingen zijn er mogelijk, wat zal ik nog kunnen, zal ik veel pijn krijgen, is de pijn dan te bestrijden, wat betekent het allemaal voor mijn partner, hoe gaan de doctoren met mij om, moet ik opgenomen worden… De vragen tuimelen zo door mijn gedachten dat ik er soms duizelig van word.

 

Ik heb veel gegoogeld en kwam zo terecht bij palliatieve zorg. Realiseerde me dat ik niet eens wist wat bet betekende. Ik dacht dat je dan, op sterven na, dood was.

 

Dat blijkt dus niet zo te zijn. Er bestaat een verschil tussen palliatieve en terminale zorg.

Palliatieve zorg gaat over de kwaliteit van leven bij chronische ziekte en de begeleiding daarbij, zo begrijp ik.

 

Ik heb dus al 18 jaar te maken met medische zorg en steeds meer artsen van verschillende disciplines gezien. Hart- en vaatspecialisten, uroloog, radioloog, oncoloog. Onderzoeken, operaties, bestralingen.

En het rare is: ik voel me niet echt een patiënt terwijl er best wel veel met me aan de hand is. En: ben ik nu palliatief? Of komt dat nog?

 

Of doet het er niet toe, zolang ik mezelf kan bedruipen….

 

John Ramaekers